Fotografie viert een feestje

De fotografie bestaat 200 jaar, leve de fotograaf. In 1816 werd voor het eerst licht letterlijk vastgelegd op een gevoelige plaat. Alle credits voor fransman Nicéphore Niépce, die de eerste stap zette naar selfies en instagram en hipsters zo bestaansrecht gaf.

Lavendelolie
In de tussenliggende tweehonderd jaar zijn er aardig wat stappen gemaakt. Niépce experimenteerde nog met lichtgevoelige platen besmeerd met zilverchloride en lavendelolie en nee, dat is niet de beste manier. Via camera’s met balgen en glazen platen hebben we sinds een eeuw camera’s die klein genoeg zijn om mee te nemen. In de jaren ’30 kregen we ook al chemische filmrolletjes. De camera is uit de puberteit en kan aan het werk. Ik heb ze niet geteld, maar ik schat dat er aardig wat foto’s zijn gemaakt ondertussen.

Chemicaliën versus elektriciteit
Ik vertel deze korte geschiedenis omdat het aantoont dat fotografie al eeuwen bestaat, maar pas sinds een paar decennia fotograferen we niet meer door licht op een lichtgevoelige plaat met chemicaliën te werpen, maar met een sensor die licht omzet in elektriciteit.

De voordelen van digitale fotografie zijn enorm. Je zit niet meer vast aan die dure filmrolletjes, dus je kan fotograferen zoveel je wilt. Ook kan je wanneer je wilt de lichsterkte van je camera wisselen en misschien het belangrijkste: je kan de foto’s meteen bekijken en delen. De kwaliteit van de foto’s is ook met sprongen vooruit gegaan. Hieronder een vergelijking van twee foto’s met een nachtscène. De één is gemaakt op een nieuwe Sony a7s, die wordt geroemd om zijn lichtsterkte. De ander is gemaakt met een vijftig jaar oude Nikkormat FT-n. De belichting is gelijk getrokken door de sluitertijd aan te passen.

Digitaal vs Analoog

Digitaal vs Analoog

Pixel peeping of het hele plaatje zien?
Toch zijn er steeds meer fotografen die weer analoog fotograferen. Gebruik je wel eens een digitaal effectje op een foto voordat je die op instagram, flickr of facebook zet? Bij analoge foto’s heb je dat niet nodig. Die effectjes zijn het neppe surrogaat van wat je krijgt als je op film fotografeert. Veel serieuze fotografen gebruiken analoge fotografie als oefening. Je kan niet meer honderd keer afdrukken en achteraf de beste uitkiezen; je moet zorgen dat alles klopt vóór je je vinger op de knop legt. Daarnaast zijn de foto’s zeker bij oudere camera’s en lenzen altijd technisch minder. Scherpte blijkt ineens een relatief begrip. Je gaat daardoor meer kijken naar het gevoel en de uitstraling van de foto en minder naar technische aspecten als scherpte en belichting.

Klinkt dat als romantische blabla? Ja, maar er zit wel een kern van waarheid in. Heb je de World Press Photo al gezien die deze week bekend werd gemaakt? Achter deze link staat-ie. De foto was technisch zo slecht dat de fotograaf twijfelde of hij de foto wel in zou sturen. Bijna geen enkel persbureau kocht de plaat, maar de onscherpe en korrelige foto geeft de sfeer perfect weer.

This entry was posted in Foto's.