Weiland bij Borger

Fotografie viert een feestje

De fotografie bestaat 200 jaar, leve de fotograaf. In 1816 werd voor het eerst licht letterlijk vastgelegd op een gevoelige plaat. Alle credits voor fransman Nicéphore Niépce, die de eerste stap zette naar selfies en instagram en hipsters zo bestaansrecht gaf.

Lavendelolie
In de tussenliggende tweehonderd jaar zijn er aardig wat stappen gemaakt. Niépce experimenteerde nog met lichtgevoelige platen besmeerd met zilverchloride en lavendelolie en nee, dat is niet de beste manier. Via camera’s met balgen en glazen platen hebben we sinds een eeuw camera’s die klein genoeg zijn om mee te nemen. In de jaren ’30 kregen we ook al chemische filmrolletjes. De camera is uit de puberteit en kan aan het werk. Ik heb ze niet geteld, maar ik schat dat er aardig wat foto’s zijn gemaakt ondertussen.

Chemicaliën versus elektriciteit
Ik vertel deze korte geschiedenis omdat het aantoont dat fotografie al eeuwen bestaat, maar pas sinds een paar decennia fotograferen we niet meer door licht op een lichtgevoelige plaat met chemicaliën te werpen, maar met een sensor die licht omzet in elektriciteit.

De voordelen van digitale fotografie zijn enorm. Je zit niet meer vast aan die dure filmrolletjes, dus je kan fotograferen zoveel je wilt. Ook kan je wanneer je wilt de lichsterkte van je camera wisselen en misschien het belangrijkste: je kan de foto’s meteen bekijken en delen. De kwaliteit van de foto’s is ook met sprongen vooruit gegaan. Hieronder een vergelijking van twee foto’s met een nachtscène. De één is gemaakt op een nieuwe Sony a7s, die wordt geroemd om zijn lichtsterkte. De ander is gemaakt met een vijftig jaar oude Nikkormat FT-n. De belichting is gelijk getrokken door de sluitertijd aan te passen.

Digitaal vs Analoog

Digitaal vs Analoog

Pixel peeping of het hele plaatje zien?
Toch zijn er steeds meer fotografen die weer analoog fotograferen. Gebruik je wel eens een digitaal effectje op een foto voordat je die op instagram, flickr of facebook zet? Bij analoge foto’s heb je dat niet nodig. Die effectjes zijn het neppe surrogaat van wat je krijgt als je op film fotografeert. Veel serieuze fotografen gebruiken analoge fotografie als oefening. Je kan niet meer honderd keer afdrukken en achteraf de beste uitkiezen; je moet zorgen dat alles klopt vóór je je vinger op de knop legt. Daarnaast zijn de foto’s zeker bij oudere camera’s en lenzen altijd technisch minder. Scherpte blijkt ineens een relatief begrip. Je gaat daardoor meer kijken naar het gevoel en de uitstraling van de foto en minder naar technische aspecten als scherpte en belichting.

Klinkt dat als romantische blabla? Ja, maar er zit wel een kern van waarheid in. Heb je de World Press Photo al gezien die deze week bekend werd gemaakt? Achter deze link staat-ie. De foto was technisch zo slecht dat de fotograaf twijfelde of hij de foto wel in zou sturen. Bijna geen enkel persbureau kocht de plaat, maar de onscherpe en korrelige foto geeft de sfeer perfect weer.

Regionale Omroeponderwerp: Tuinvogeltelling 2015

De regionale omroepen bedienen een bepaalde doelgroep. Inwoners van de provincie, vaak wat ouder en met een voorliefde voor de eigen regio. Ze willen naast het harde en slechte nieuws ook leuk nieuws horen. De kijkers houden van natuur, dieren en kinderen. Dat geldt natuurlijk niet voor elke kijker, maar dan heb je als redactie een leidraad wat je de kijker, naast al het politieke- en calamiteitennieuws extra kan bieden.

De Nationale Tuinvogeltelling is een typisch regionale omroep-onderwerp. Geliefd omdat de telling wordt gehouden in het weekend. Op zaterdag en zondag is er vaak minder nieuws.

Ik was afgelopen weekend ook op bezoek bij een enthousiast vogelaar en vandaag heb ik een rondje langs de regionale omroepen gedaan om te zien wat de rest er van gemaakt heeft.

Praktisch elke regionale omroep besteedt aandacht aan de tuinvogeltelling. Sowieso de uitslag (huismus meest getelde vogel in…) staat op elke site. De meesten hebben ook een radio-interview gepland om de resultaten door te nemen. Niet alle omroepen hebben een video-item gemaakt. Dit kan komen omdat in het weekend niet elke provincie een vaste bezetting heeft. Bezuinigingen beginnen in dat opzicht al door te werken.

Verder zijn sommige redacties er misschien al op uitgekeken, het onderwerp komt immers elk jaar weer langs. Als dat een leuke video oplevert heb ik daar absoluut geen problemen mee.

Onderstaand uitgesplitst naar regio de videoreportages van de Nationale Tuinvogeltelling 2015 die ik zo snel kon vinden. De eerste, van RTV Drenthe, is mijn eigen.

RTV Drenthe:

RTV Oost:

Omroep Gelderland:

Omroep Flevoland:

2: Buurtschool vecht voor overleving
De Bosschool in Espelo is een van de weinige verbindende factoren in Espelo, een buurtschap dat bestaat uit ver uit elkaar liggende boerderijen. De school wordt bedreigd met sluiting omdat er te weinig kinderen op zouden zitten. De ouders laten het er echter niet bij zitten.

3: De Meppeler Markt
Meppel heeft haar wortels in de verschillende markten. Verspreid over de markt kon alles verhandeld worden. De laatste jaren echter was alles heel modern teruggebracht tot een food en een non-food afdeling. Zelfs die laatste splitsing is door de krimp in de marktstalletjes nu ongedaan gemaakt.

4: Participatie op zijn best; bewoners leggen zelf fietspad aan
Al jaren stond-ie in de planning maar het kwam er nooit van. Het fietspad tussen Oldenzaal en Enschede is kort geleden zelfs helemaal uit de begroting geschrapt door de gemeente Enschede. Bewoners slaan de handen in elkaar en regelen het zelf wel.

5: Kindercatwalk Druten
Modellen worden steeds jonger. Dat blijkt wel in Druten, waar naast de kerk serieus wordt gezocht naar nieuw talent.

6: Ineens stond-ie er. De piano op Nijmegen CS
De fluitjes van de conducteur krijgen op muzikaal vlak concurrentie van een heuse piano. Op Nijmegen Centraal Station staat-ie te wachten op wie maar wil spelen.

7: De boten bij Giethoorn
Om de paar jaar steekt de discussie weer de kop op: is het te druk in de grachtjes van Giethoorn?

8: Natte heide in Drenthe
Door de maar voortdurende regen raakt de grond verzadigd en ontstaan modderpoelen en kleine meren. Vervelend voor de één maar voor de liefhebber een uitgelezen kans om de natte heide te bezoeken.

9: Theater zoekt vrijwilliger voor fataal liefdesverhaal
Het Shakespeare theater in Diever brengt komende zomer de klassieker ‘Romeo en Julia’ op de planken. De rol van Julia is al bezet, maar wie wil met haar een fatale liefde spelen? Ingesproken door collega Jeroen Willems.

10: Deventer weert motorclubs
De gemeente Deventer is bang dat de beruchte motorclubs zich in Deventer willen vestigen. Om een duidelijk signaal af te geven zijn leden met herkenbare kleding niet welkom in de kroegen noch het voetbalstadion.

Loon naar werken in juli

Een greep uit mijn nieuwsitems in mei. Camjo tenzij anders aangegeven. Maar eerst, een showreel van de eerste helft van 2014.

Hierin zitten onder meer beelden die het niet in een los item gered hebben. Die dus ofwel in compilatie met andere items (de openingsbeelden van de Dag van Nationale Rouw) of als privé archiefbeeld zijn gedraaid.

De 4-daagse
Dacht ik slim te zijn. Na jaren van portretjes van Nijmeegse Vierdaagselopers maken in Gelderland verschanste ik mij een week in Drenthe. Maar dat de Nijmeegse de grootste van alle vierdaagsen is bleek wel. En zodoende ontkwam ik er niet aan. Maak kennis met Jeanette, die na dit item elke dag gevolgd werd op radio Drenthe. Gefilmd met de Sony PMW-150.

Kunst met een grote K(ettingzaag)
In Voorst is sinds deze maand een nieuw kunstwerk te bewonderen, op de hoek van de doorgaande weg, bij het frietkot. Dan weet u het wel. Stond daar niet een boom? Ja, u weet het absoluut. Gefilmd met de Canon C100.

Varend botenhuis
Het Botenhuis van Daventria in Deventer ligt niet op de goede plek. Althans, niet sinds het project ‘Ruimte voor de Rivier’ van start is gegaan. Om dat op te lossen moet het botenhuis een paar honderd meter naar het noorden. Gefilmd met de Canon C100.

Herdenking voor een clubman
De leden van FC Winterswijk herdenken samen een icoon van de club. Niet vanwege prestaties op het veld maar vanwege alles daarbuiten. De nieuwe fusieclub toonde al meteen clubliefde. Een mooie collaboratie met cameravrouw Lies Geluk, samen bedacht wat we gaan vertellen en hoe we dat laten zien, wat hopelijk een respectvolle reportage opleverde. Oordeel zelf.

De race tegen kanker
Een soort cliniclowns op steroïden. De Race Against Cancer op TT-circuit Assen. Getroffen kinderen en hun familie mogen een dagje ergens anders mee bezig zijn; snelheid. Gefilmd met cameraman Remco Kikkert!

Acties tegen de multinational
Bij General Electric in Rheden staan ruim 140 banen op de tocht. De werkzaamheden moeten als het aan het management ligt naar Italië. Dat valt natuurlijk slecht bij de werknemers, die al vele soorten acties hebben gevoerd, maar daarmee nog niets hebben bereikt. Gefilmd met de Canon C100.

Vrijwilligers weggepest
Bij natuurbad Zandpol bij Veenhuizen in Drenthe worden de vrijwilligers gepest en recent zelfs belaagd en geslagen. De vrijwilligers zijn er inmiddels klaar mee. Speeltoestellen zijn al verwijderd omdat ze worden vernield en als er niks veranderd, stopt de stichting voor het onderhoud van het natuurbad er helemaal mee. Gefilmd met de Sony PMW-150.

Canon C100 – onwaarschijnlijke camjocamera

Als je ambitie hebt, moet je jezelf telkens weer uitdagen. Als freelance nieuwsverslaggever is camjo-nieuwsgaring mijn sterkste verkooppunt. Omroepen en andere opdrachtgevers huren mij vaak in omdat zij geen aparte cameraman met mij mee hoeven te sturen; ik film zelf. Daar ben ik natuurlijk niet de enige in en met de nieuwe camera’s die meer en betere automatische hulpfuncties krijgen wordt het ook voor beginners steeds makkelijker om een acceptabel plaatje maken. Mede daardoor komt de term ‘camjo’ onder druk te staan. Recent kon ik een nieuwe camera aanschaffen. Vanwege al deze redenen heb ik een sprong in het diepe gemaakt en de Canon C100 gekocht. In deze blogpost wil ik iets meer uitleggen over waarin deze camera zo verschilt van de andere opties en over de voor- en nadelen van het werken met deze camera, die ik de afgelopen weken in het veld ben tegengekomen.

Alle items die je tegenkomt zijn volledig door mij gedraaid en in elkaar gezet. Ik ben zowel de verslaggever als de cameraman, tenzij anders aangegeven.

De Standaard
De camera’s die door nieuwsverslaggevers worden gebruikt zijn in de basis allemaal gelijk. Sony biedt de veelgebruikte Sony HDV Z5 of haar opvolgers de HXR NX-5 en PMW-150. Canon maakt de geprezen XF300 en XF305. Je ziet ze vaak genoeg in nieuwsbeelden bij cameraploegen die door het beeld rennen. Ook mijn oude camera, waarmee veel items op deze site zijn gedraaid, was een Sony NX5.

Sony HXR NX5E

Sony HXR NX5E

Camera’s zijn gemaakt om beelden te schieten. Of preciezer: licht dat door de lens naar binnen komt vast te leggen. Dit soort nieuwscamera’s hebben een kleine beeldsensor. De sensor is het deel dat licht omzet in digitale informatie. 1/3inch is het oppervlak waarmee al het licht opgevangen moet worden. Het voordeel is dat de lenzen die voor de sensor hangen daardoor ook relatief klein kunnen blijven en als positief gevolg zie je vaak dat deze camera’s standaard bijvoorbeeld 20x zoombereik hebben. Daarnaast is het makkelijk om alles scherp te krijgen, omdat door de kleine sensor bijna alles in beeld scherp is.

Daarentegen willen willen we bij fotocamera’s vaak een groot verschil tussen wat we scherp hebben en de achtergrond. Daarom hebben fotocamera’s een grotere sensor en dus ook veel grotere en zwaardere lenzen, die bovendien vaak helemaal niet, of slechts een beetje kunnen zoomen.

Enorm verschil in scherpte tussen onderwerp en achtergrond

Enorm verschil in scherpte tussen onderwerp en achtergrond, foto van Canon 60D

Foto/Film
Nu kan er met fotocamera’s als Canon en Nikon’s spiegelreflexcamera’s ook al langer gefilmd worden. Je hebt dan wel problemen met de geluidsopname en je mist zaken die helpen met scherpstellen, die op videocamera’s standaard zijn. Toch zijn de recente fotocamera’s mede om hun videomogelijkheden een verkoopsucces geworden en zijn er collega journalisten die met dit soort camera’s items maakt. Ik heb zelf ook een Canon 60D, maar gewend als ik ben aan de videocamera vond ik het gewoon te veel gedoe en wordt het ding nu gebruikt waar het oorspronkelijk voor gemaakt is: foto’s maken.

Canon springt nu in de markt van luie cameramannen met de Canon C100. De sensor is qua grootte vergelijkbaar met een fotocamera. Eerder al deed Sony dat met de FS100 en FS700, maar de ene is onbetaalbaar, de ander minder praktisch. Ook die camera’s hebben zogenaamde grote sensors; je hebt dus de enorme lenzen nodig, maar in tegenstelling tot de concurrentie biedt de C100 wel de industrie-standaard XLR-ingangen voor audio en ND-filters tegen overbelichting. Daarnaast krijg je praktische zaken als peaking, de WF-monitor en expanded focus. Allemaal interessante technische praat, maar wat is dan het verschil in plaatje met de standaard camera’s?

Interviewshot met camjocamera

Interviewshot met camjocamera

Interviewshot met de Canon C100

Interviewshot met de Canon C100

Het verschil in scherpte/onscherpte tussen deze types camera’s enorm en dat wordt in bovenstaande voorbeelden niet alleen veroorzaakt door de compositie. Daarnaast is het beeld grijzer; er zit minder kleur in. Ook is het contrast tussen licht en donker groter. Bij de oudere cameratypes wordt donkergrijs sneller zwart. Lichte reflecties worden eerder spierwit. Het plaatje bij de C100 ‘leeft’ meer. Dynamisch bereik is dan de term die door de kenners met smaak wordt geuit.

Een nieuwsverhaal vertel je niet alleen met je stem en je interviews. Het beeld is zo mogelijk nog belangrijker. Je hebt immers maar een paar minuten om zo veel mogelijk informatie over te brengen. Met licht en donker en met wat scherp is leid je de ogen van de kijker. Geef je aan waar die zijn aandacht aan moet geven. Een kleine scherptediepte, of deel dat scherp is, geeft je de mogelijkheid nog beter je verhaal over te brengen. ‘Let op dit stukje hier en niet op die onnodige onzin daar achter.’

 

Filmen voor het nieuws
Als het puur op het plaatje aankomt lijkt het dus een uitgemaakte zaak. Waarom worden dan nog camera’s als Sony’s nieuwe PMW150 gemaakt en in grote aantallen verkocht?


Een voorbeeld van de Sony PMW200. Gefilmd door de Engelse cameraman Philp Bloom. In de video toont hij aan hoeveel shots hij kan filmen in 10 minuten dankzij de 14x zoom. http://philipbloom.net/

Filmen met de C100 is niet gemakkelijk. De camera is gebouwd om onder controleerbare omstandigheden te worden gebruikt. Denk daarbij aan uitgeschreven fictie, reclames en bedrijfsvideo’s. Als iets mis gaat kun je het vaak overdoen. Bij nieuws gaat dat bijna nooit. Is het shot mislukt dan is de kans verkeken. Scherpstellen gebeurt handmatig en komt akelig precies. Als het scherptepunt tien centimeter verkeerd ligt is dat te zien, dit in tegenstelling tot de angbare videocamera’s. Door het surplus aan kleur is het goed instellen van de witbalans nog weer zoveel belangrijker dan anders en wil je een detail in de verte laten zien, dan moet je van lens wisselen. Dat betekent dat je dus extra lenzen mee moet nemen. Je moet zeker zijn van wat je doet als je dit ding voor nieuws wilt gebruiken.

Accessoires bij de Canon C100

Accessoires bij de Canon C100

Op de Canon C100 heb ik standaard de EF 24-105 /f4.0 L IS lens geschroefd. Hier kom ik een heel eind mee ondanks dat het zoombereik nauwelijks boven de 4x ligt. Om een opvallende scherptediepte te krijgen hoef je niet per sé een lens met extreme diafragma’s vanaf 1.4 te hebben. Hoewel het effect daardoor natuurlijk wel groter wordt. Meestal neem ik nog een 70-200 telelens mee (slechts 2,5x zoom!). In de auto heb ik aan lenzen nog een Tamron 10-24 (echt een belachelijk slecht ding) en de Canon 50 f/1.8 (voor de prijs een belachelijk goed ding).

Verzameling Canon EOS

Verzameling Canon EOS

Groot-sensor camera’s voor het nieuws?
Het kan als je er veel voor over hebt. Ik vind het plaatje dusdanig mooi dat ik het de moeite waard vind. Ook ben ik al een paar keer de fout ingegaan; witbalans te warm of de scherpte op de oren en niet op de ogen. Daar leer je van en ik zie vaak grotere fouten bij andere zogenaamde camjo’ers. Toch moet het beter en ik twijfel er niet aan dat dat ook wel gaat gebeuren. De gemaakte fouten komen van onwennigheid en van de tijdsdruk die bij TV-nieuws komt kijken, die geen leercurve toestaat.

Is het de ideale oplossing voor elke situatie? Nee, natuurlijk niet. Interviews zijn lastig. Interviews doe ik meestal vanaf statief, waarbij ik naast de camera sta. Omdat het scherm achterop zit heb ik dan vaak geen overzicht van wat ik op dat moment draai. Als iemand een kleine stap naar voren of achteren zet is de geïnterviewde niet scherp meer. Lastiger wordt het als je licht moet werken. Excursies bijvoorbeeld of deze week een stille tocht. In die gevallen kun je geen statief meenemen en moeten ook interviews uit de hand worden gedraaid. In die gevallen kies ik toch nog voor de gebruiksvriendelijke Sony’s. In alle andere gevallen blijkt de C100 prima te werken, als je eenmaal over de koudwatervrees heen bent.

Loon naar werken in juni

Een greep uit mijn nieuwsitems in mei. Camjo tenzij anders aangegeven.

Miss Oranje
Missverkiezingen worden altijd met een schuin oog bekeken in Nederland. Gek genoeg lijkt er voor alles wel een miss rond te lopen en dus is er ook één voor het Oranjegevoel in Nederland. Om dat te worden moet je natuurlijk wel wat meer zijn dan alleen een knappe meid, zo blijkt. Cameraman Jonathan en ik gaven deze achterhoekse schone een goede kans.

Lezingen en leegstand en congres enz.
Een serie lezingen over de leegstand in Drenthe, dat is beeldtechnisch niet meteen het meest spannende onderwerp. Relevant is het wel; gezien de leegstand landelijk al groot is, maar in Drenthe allerminst achterblijft. Het probleem laten zien en verder zo min mogelijk laten zien van de lezing. Dat het probleem bestaat blijkt wel bij het draaien van de extra beelden. De shots van bedrijfspanden zijn allemaal in een half uurtje gedraaid.

Sport
En dan een speciaal blokje sport, want in de zomer zijn wij allemaal ineens ontzettend sportief. Zo lopen wij veel, zeker in Emmen.

En was er in Brazilië een wereldkampioenschap voetbal, met onder meer:
Een openingswedstrijd:

De eerste wedstrijd voor Nederland, tegen Spanje weet je nog? Met cameraman Gerrit.

Ohja, de laatste wedstrijd, weliswaar al in juli, met cameraman Raymond in een fan-arena im Deutschland!

Loon naar werken in mei

Een overzichtje van de mij best bijgebleven items in mei. Camjo tenzij anders aangegeven.

Een onverwachte coalitie
Zo mag je het na het principe akkoord tussen Wakker Emmen, PvdA en CDA wel noemen. Vooral de twee eerstgenoemde partijen vlogen elkaar in de vorige raadsperiode regelmatig in de haren en Wakker Emmen kreeg veel traditionele PvdA-stemmers zo ver een kruisje achter hun naam te zetten. Dat zij aankondigden het in hoofdlijnen met elkaar eens te zijn werd niet door iedereen goed ontvangen. Voxpop gedraaid met cameravrouw Anneke (voxpop is al vervelend, maar camjo is het een crime) al het andere is camjo gedraaid.

Van de regen in de drup
Regenen deed het, begin mei en eigenlijk daarna ook nog uitgebreid. Maar op 1 mei bleef het bij Arnhem maar regenen en in de buurt bij Otterlo kwamen zelfs zeldzame neerslagcijfers voor. Een item met beelden van verschillende collega’s en mijzelf. Helemaal vooraan in de uitzending.


Begin én einde van de examens

Voor alle middelbaar scholieren het bittere toetje aan het eind van een al dan niet leuke middelbare schooltijd. De eindexamens. Voor RTV Drenthe mocht ik naar het allereerste examen dat werd gegeven, dat van Kunst voor de HAVO.

En voor Omroep Gelderland mocht ik naar het allerlaatste reguliere examen, dat van Spaans voor het VWO:

Trekkers

Renault super 6

Met de trekker hierboven mocht ik begin mei een weekje spelen tijdens een vakantie in Zuid Frankrijk. In zo’n blok staal zit een prachtig stukje techniek waar ik vrolijk van wordt. Vrolijk werd ik dus ook van een item uit de achterhoek, met de trekker als protagonist.


Rampoefening gevangenis Arnhem

Ook wel een lekker radio-item. Er mocht niet gefilmd worden in de gevangenis en dus kon ik niet laten zien hoe eerste de interne ME een relletje van invalgedetineerden neersloeg, waarna tal van hulpdiensten de grote buitenruimte vol lieten lopen met ambulances en brandweerwagens. Maar ik mocht wel radio maken.

Test met de superkleine Sony RX100

Video’s maken is een verdomd leuke baan en ik prijs mezelf (bijna) elke dag gelukkig. Waar accountants er misschien niet aan moeten denken in hun vrije tijd belasting in te vullen en putjesscheppers waarschijnlijk zuchtend hun eigen wc ontstoppen zijn er zat videojournalisten die in hun vrije tijd ook met plezier een filmpje schieten. Van een vakantie bijvoorbeeld of een voetbalwedstrijdje. Maar om dan steeds weer al je dure, grote en vooral zware apparatuur mee te nemen, dat maakt je een gewild object van spot langs de velden en op toeristische trekpleisters. In het Nederlands is de: ‘mijn iPhone schiet een beter plaatje dan die dure camera van jou-discussie’ al vervelend, in het Zwitserse dialect dat net boven de Parrotspitze wordt gesproken is zo’n gesprek ronduit ergerlijk. Vandaar dat ik wel geïnteresseerd was in de RX100 van Sony, die qua technische specificaties praktisch hetzelfde is als de RX100-II, die vooral WiFi-mogelijkheden erbij heeft gekregen.

sony-rx-100
Het is een superklein dingetje. Wel wat dikker maar qua breedthe en hoogte niet veel groter dan voornoemde iPhone en, als je een beetje mannelijke broekzakken hebt, ook nog makkelijk mee te nemen. Afgelopen weekend deed ik met de dame een citytripje Maastricht. In het plaatselijke snookercentrum heb ik even wat speeltijd verspild aan een test van de kleine Sony.

Nog een conclusie? Ja! De RX100 is leuk voor informele foto’s en als kleine fotocamera die je altijd mee kan nemen. De beste camera is degene die je bij je hebt. Klein en licht zijn de sterke kanten. Alleen zijn er ook een paar minpunten waardoor de kleine krachtpatser voor professioneel videogebruik absoluut onbruikbaar is, ook als b-camera of crashcam. Zoals in de video te zien krijg je in het donker veel ruis in je plaatje. Sluitertijden zijn nauwelijks handmatig in te stellen en scherpstellen is praktisch onmogelijk. Je kan via een menu’tje wel aangeven welk punt je scherp wilt houden maar in de praktijk kan dat punt langzaam verplaatsen. Ook de witbalans doet toch vooral waar die zelf zin in heeft. Voor een leuk filmpje van een potje pool prima te gebruiken, maar voor video mag je er niets meer van verwachten.