Je kan het niet alleen

De Sint is nu weer een tijdje in het land. Een mooi feest vol traditie, familie en natuurlijk mierzoete gezelligheid. Nu iets meer dan een jaar geleden werd ik aan het eind van de middag naar Doesburg gestuurd om te kijken of de plaats al klaar was voor de komst van de goedheiligman. Doel was om wat beelden te schieten van de voorbereidingen en dan snel wat kinderen aan te schieten voor wat voxpop. Vanwege een totaal gebrek aan tijd liet ik het statief in de auto liggen, die zou mij alleen maar afremmen. Eigenlijk moest ik vooral snel weer met de auto terug naar de redactie om de deadline te halen. De dichtstbijzijnde parkeerplaats was evengoed nog een paar honderd meter lopen (lees: rennen) en het parkeerkaartje liet ik dus maar zitten. Aangekomen bij de kade werd ik verrast. Toch even bellen met de redactie: ja, ik zat echt op de goede plek en ja, er moest toch echt een verhaal komen.


Een klein kwartiertje later zat ik in de auto en nog geen uur nadat ik wegreed werd het item uitgezonden. Werken tegen een deadline, helemaal alleen. Hoewel het resultaat inderdaad niet bolstaat van de journalistieke relevantie, kijkt het prima weg.

Camjo

Als camjo-journalist werk je alleen. Je laat de cameraman thuis en regelt het allemaal zelf wel. Als de camjoër ook nog zijn eigen productie en eindmontage doet, bespaart de redactie op de tijd en inbreng van drie collega’s (redacteur, cameraman en editor) die met ander werk aan de slag kunnen. Zodoende zijn camjo’s in opkomst in de journalistiek; je gaat effectiever met de aanwezige mankracht om. Camjo-items over de houthakkerswedstrijd in Vaassen, de ondergesneeuwde aarbeienboer in Manderveen of de bedreigde hulpverlener (tweede video) in Arnhem hebben geen extra mankracht nodig. Collega Arjan Hoefakker houdt trouwens een uitgebreide site bij over het camjofenomeen.

camjo interview

camjo interview

Bovenstaand klinkt leuk, maar gaat natuurlijk niet altijd op. Soms moet je tijdelijke samenwerkingsverbanden aangaan. Aan het eind van de zomer was ik in Holten voor RTV Oost, voor een verhaal over het toenemende aantal jongeren bij fietsclubs. Het zomerseizoen was bijna voorbij en dus werden de mountainbikes afgestoft en opgepoetst om de rest van het seizoen lekker door de modder te blazen. Holten was uitgekozen omdat de plaatselijke wielervereniging wel erg veel was gegroeid. Om te laten zien hoe groot die groep was wou ik ze allemaal tegelijk in een grote groep filmen tijdens het fietsen. Maar hoe dan? De camera tijdens het rijden uit het raam hangen geeft niet de beste beelden en is nog gevaarlijk ook. Daarnaast leggen de fietsers een aantal kilometer af tijdens de tocht en moet je zo nu en dan snel uit de auto springen en je camera opstellen. Dus ga ik een samenwerking aan met het onderwerp: zij willen graag aandacht op TV, ik wil graag een chauffeur met liefst een grote auto. Zodoende:


Een item voor RTV Oost en dus in Full-HD! Mogelijk moet je doorklikken naar Youtube om het in dat formaat te zien.

Samen

Heel soms vraagt een item om de hulp van nóg een camjoër. Bijvoorbeeld als de afstand groot is en de tijd kort.


Vooraf een tocht langs speciaalzaken en een garage waar ze nog een vrachtwagenband hadden liggen. Daarna in een volgestouwd autootje samen met collega George naar de heuvel in Beek om daar met het dochtertje van collega Jan-Willem het item te maken. Ik stond bovenaan om de GoPro vast te plakken en beelden te schieten en George ving stuntvrouw Ilse beneden op voor de reacties. Een geweldige maar helaas erg lange dag, waardoor de volledige montage in een kwartiertje erdoor geduwd moest worden.

Camjo, volgens de definitie dus een eenzaam beroep. In de praktijk ontkom je er niet aan om juist de samenwerking op te zoeken. Je kan het immers niet alleen.